Uit eerdere gesprekken op Kletsen.com
waar zijn jullie bang voor? · pagina 2
ha ff vraagje, ik denk dat iedereen wel ergens bang voor is... ben benieuwd waarna jullie? ikke zelf ben bang voor vuur.... ook vuurwerk duz maar dat is al veel minder!!! ik durf…
Oorspronkelijk gedeeld op
Pagina 2 van 2
ik ben bang voor mn zelf........
grrrrrr john😳
Om mijn zoet mooie schatje te verliezen 😢
Jaco ~XX~
dat het een keer gaat gebeuren dat ik het gevecht ga verliezen waar ik al ruim 6 jaar tegen vecht
Ik ben enorm bang om weer gekwetst te worden door mensen die ik volledig vertrouwde,en dat dat vertrouwen weer beschadigt is.
ben bang voor dat ik geen relatie kan krijgen een eenzaam mannetje alleen in bejaarden tehuis komt
ik ben bang dat ik nog is een keer weer met krukken moet lopen
ben bang dat ik in rolstoel terrecht zal komen en overal mee geholpen moet worden
wie weet een oplossing kan nog steeds niet op de chat komen zie wel wie er zijn en wat er gekletst word heb cookies verwijderd maar typ ik wat in verdwijnt de lijst met namen als ik wil zenden en wat ik typ verdwijnt in het niets
groeten visser
Voor zoveel, voor de dood vooral (veel mee bezig), daarna voor het niet
halen van dromen, alleen achter blijven (wie niet :P), weer diep gekwetst worden door iemand die ik veel vertrouwde, voor het gevoel
"is dit alles?" (dat laatste heb ik al jaren last van :S had pas met mn
50ste moeten zijn).
Groeten, Zyx!
ben bang om te sterven maar ook om te leven... of om me dierbaren te verliezen ..
bang om soms te gaan slapen en weer wakker te worden 😕
en spinnen ieuwww
xx ..
voor de dood ben ik niet bang zal echt wel komen maar als het maar niet met allerlei gebreken gebeurt en dat ik veel pijn zal hebben daar zal ik bang van wezen
visser
opvallend hoeveel mensen er bang zijn om dierbaren te verliezen. Ik heb een dochtertje van 7 die 2j geleden een open hart operatie heeft ondergaan (nu is alles dik in orde hoor!) maar het is echt onvoorstelbaar hoe alles op dat ogenblik zo onbelangrijk wordt... alles wat telt is je kind en de gedachte om het af te moeten geven aan mensen die het misschien niet terugbrengen... was heel erg zwaar. Ja, ik moet toegeven dat het overleven van je kinderen voor mij geen optie zou zijn.
Dit gezegd zijnde, het gaat nu heel goed met haar. Mijn hart heeft echter 6,5u lang in mijn keel geklopt... even lang als het hart van Liese niet heeft geklopt... de vraag is hoe een mens zich hier over zet. Het laat in elk geval sporen na en doet je nadenken over de dood.
mijn dochter was 11 weken toen ik haar moet afgeven in andere handen
en maar afwachten of ze terug kwam
op het moment dat ze weg reed ben ik hard jankent de wc op gerend
na een paar spannende uren
kwam ze weer terug, nu is ze inmiddeld bijna 20
maar die momenten vergeet je nooit en laten zeker sporen na
gr parel
