Uit eerdere gesprekken op Kletsen.com
vervelende maar tegelijk mooie herinering...
ik zit hier al 10 a 11 jaar mee en het achtervolgt mij nog elke dag, elke dag zie ik het opnieuw voor me en het heeft daardoor nu nog steeds invloed op mijn leven! ik weet niet of…
Oorspronkelijk gedeeld op
ik zit hier al 10 a 11 jaar mee en het achtervolgt mij nog elke dag, elke dag zie ik het opnieuw voor me en het heeft daardoor nu nog steeds invloed op mijn leven!
ik weet niet of jullie het zullen begrijpen en snappen dat dit ng steeds veel met mij doet, maar ik zet het nu toch hier neer in de hoop dat ik et zo mischien een beetje meer van me af kan zetten als ik het met anderen deel...
ik was een jaar of 6/7 en ik zat samen met me ouders en broer aan het avondeten, zoals gewoonlijk was er ruzie... dit keer me broer met me ouders, waarover die ruzie ging weet ik niet meer maar me broer ging boos naar boven toe naar zijn kamer...
mijn vader was echt ongelooflijk boos op hem en wilde hem achterna gaan, als me vader zo boos was riep hij weleens vaker van ik sla hem helemaal verot .. in elkaar...
maar nu riep me vader, het gene wat ik niet uit me hooft kan zetten, ik ga hem vermoorden!!!
ik was altijd thuis een heel stil meisje geworden door al die ruzie's en ik huilde ook zo goed als nooit, wat er ook gebeurden, maar nu was ik zo geschrokken dat ik hard zat te huilen en gillen!
mijn moeder hield mijn vader gelukkig tegen en wees naar mij en zei: kijk nou wat je doet!
mijn moeder is toen naar boven to gegaan om met me broer te praten...
mijn vader stond achter me en sloeg zijn armen om mij heen, 2 seconden lang... dat is voor mij weer het mooiste moment met me vader, de enigste keer in me hele leven dat hij me een knuffel heeft gegeven, ja mischien toen ik nog baby was ofzow, maar niet van wat ik me kan herinneren...
mischien had ik het er niet neer moeten zetten, en spijt heb ik zo toch wel weer ervan dat weet ik, maar ik moet het gewoon kwijt onderhand en ik zou niet weten waar anders dan hier...
kuss kirsten!
heyy kirsten
je hebt een behoorlijke rot jeugd gehad...
en wat je vandaag op scroll zei klinkt ook niet goed, weet niet hoe oud je bent?maar ga eens aan de toekomst denken, eigen apartementje, eigen spulletjes, je eigen ik maken...want dat heb je wel nodig!!
je mag van mij schrijven wat je wil op forum hoor, als het jou oplucht!!!
gaat het nu wel bij je thuis een beetje?of is afeer nog steeds niet leuk
gr. jeanette
Dit soort dingen spoken dus ook heel vaak door mijn hoofd
Alleen ging het bij ons thuis gepaart met geweld
Dat ga in nu niet op het forum zetten
Maar ik wil je laten weten dat ik aan je denk
en ik open sta voor je verhaal
x Saffie
dankje voor jullie reacties!
saffie vind het erg voor je, dikke knuffel!
en jean ik ben 17, en ik wil ook zo gauw mogelijk het huis uit hoor, zodra ik er geld voor heb, heb nu al wel vrij veel spulltjes al paar jaar aan het verzamelen, zoals bestek borden, bakjes enz...
hoewel het thuis nu echt wel beter gaathoor, maarja ik kan sommige dingen niet van me afzetten...
dikke kuss kirsten!
ik wil er trouwens verder niks over kwijt op het moment hoor wat er allemaal is gebeurt... dit is gewoon en heel klein moment uit me leven wat ik graag anders had willen zien...
en saffie, ik snap jou goed en weetje ik kan je je 1 ding zeggen, ik zat ook altijd onder de blauwe plekken...
maar ik ben dit nu kwijt, en ik denk dat dat voor mezelf wel een aardige stap al is, om het een beetje beter mee om te gaan!
kuss kirsten!
😁 Ik vind je een kanjer 😁
😁 bloos nu...
hahahaaa
en jij bent un lieve schat saffie!
kuss kirsten!
