Uit eerdere gesprekken op Kletsen.com

pad van de duisternis

waarom kiezen we steeds het pad van duisternis waaraan het begin geschreven staat doodlopende weg paden waarvan we weten aan weerzijden verstomde beelden waar onkruid woekert van…

Oorspronkelijk gedeeld op

#anonymous#

waarom kiezen we steeds
het pad van duisternis
waaraan het begin
geschreven staat
doodlopende weg

paden waarvan we weten
aan weerzijden
verstomde beelden
waar onkruid woekert
van het ergste soort

waarom negeren wij
het pad
aan de andere kant
waar rozen bloeien
tussen het bloeiend klaver

is het de angst
voor het onzekere
het onbekende
wat luistert
naar de naam

geluk

.

#anonymous#

duistere woorden
verlichten de nacht
waar de sterren verbleekten
en de maan niet meer schijnt
zolang de zon is verdwenen
achter de duistere wolken

duistere woorden
verblinden mijn zicht
waar de horizon stervend
en verlaten lijkt te zijn
waar eeuwigheid vergeten is
wat eeuwig hoort te blijven

duistere woorden
bestaan in de leegte
waar duister verlangen
zich nesteld van binnen
tot de tijd van nieuw licht
zich stralend zal tonen

.