Uit eerdere gesprekken op Kletsen.com
de storm die.... heet
De storm, die ..... heet.. Een klein meisje, blauwe ogen en blonde haren, Staat alleen, voor zich uit te staren.. Ze duikt terug, maakt zich op voor de storm, De storm die .....…
Oorspronkelijk gedeeld op
De storm, die ..... heet..
Een klein meisje, blauwe ogen en blonde haren,
Staat alleen, voor zich uit te staren..
Ze duikt terug, maakt zich op voor de storm,
De storm die ..... heet, hij is enorm..
Ze maakt zich op, voor weer een pak slaag,
Een stomp tegen haar hoofd, in haar maag..
Ze ziet zijn ogen, hij is weer door iemand aangesproken,
Daardoor is hij weer zo diep gezonken..
De valse blik in zijn ogen, geen liefde te bekennen,
Ook zij weet, het heeft geen zin om weg te rennen..
Misschien pakt hij haar wel niet vandaag,
Maar pakt hij haar morgen, weer al te graag..
Zacht huilend, zit zij op haar kamer, zodat niemand het hoort,
Zo klein mogelijk, zodat ze niemand stoort..
Zodat niemand, haar kan slaan, omdat ze geluid maakt,
En niemand haar gebroken hart raakt..
Ze kijkt naar het bloed en de blauwe plekken,
Ze verstopt ze, zodat niemand ze zal ontdekken..
Ja, die plekken zullen wel vervagen,
Maar de pijn diep van binnen, zal ze voor altijd met zich mee dragen..
.
met dit gedicht wil ik het nu echt afsluiten en helemaal los van me maken! het achter me laten en er niet meer meer bezig zijn!
als ik dat niet doe zal ik ook niet verder kunnen en zal ik niet gelukkig worden, daarom laat ik het bij deze hier, hier op deze pagina van me afgleiden voor de allerlaatste keer!
kusss kirsten!
lieve kirsten
en toch komt er een tijd
dat alles slijt
nu is je gedachten, gevoel een grote plaag
maar na jaren word alles gelukkig vaag
je keuze's moet je maken
dat niet het einde zoek zal raken
het leven doet vaak soms pijn
maar het kan ook anders zijn
ik vind het knap dat je dit schrijven doet
wat jij allemaal meedragen moet
het leven is net een weegschaal
de ene dag prut, de andere pracht en praal
zoek iemand die je kan vertrouwen
dat je aan je toekomst kan gaan bouwen
het zwijgen doorbroken, een lange weg te gaan
toch moet je denken, hier komt kirsten aan
schrijf, praat of schreeuw het van je af
je verdriet brokkelt steeds een stukje af
niemand weet altijd wat te doen
daarom geef ik jou een dikke zoen
als er iets is, kun je altijd praten
niet vergeten, en het niet laten
kus jeanette
hoi lieve jean!
echt heel mooi gescherven en erg lief van je!
weet niet goed wat te zeggen...
dikke kuss kirsten!
