Uit eerdere gesprekken op Kletsen.com
album van Paulusball
Zoek tocht in stilte ik slofte met laarzen door het bos op zoek naar dat wat stilte heet pas toen ik in het lopen van mijn stappen mijn wezen voelde gaan kon ik onhoorbaar…
Oorspronkelijk gedeeld op
Zoek tocht in stilte
ik slofte
met laarzen
door het bos
op zoek naar
dat wat
stilte heet
pas toen ik
in het lopen
van mijn stappen
mijn wezen
voelde gaan
kon ik
onhoorbaar
stilstaan
dierbaar
hij lacht en danst terwijl
ik ben, nog stil en soms onzeker
hij plukt de dagen in een uur
en is een grote spreker
voor elk woord nog nooit gehoord
in aangeboren mensentaal
zet hij de letters na elkaar
om uit zijn mond te horen
jij bent speciaal
geniaal voor mij
laat niemand dat verstoren
samen staan we sterk
als jij net als ik dat teken zoekt
van liefde en herkenning
draai je om
ren naar mij
ik sta al dichterbij
dan jij zou kunnen denken
blijf dan staan
kijk me aan
ik wil niet meer
alleen bestaan
noem het maar romantisch
je nam mijn woorden
in je handen
droeg ze als water
teder en zacht
vroeg je of ik
naast he wilde
vannacht
op het luchtbed
dat ik zelf
opblies
je noemde het
Romantich
Hoe
Eenvoudig
B bedacht
Vaak is
Er een
Reden om
Te geloven dat
Rust voor jou
Onmogelijk is door het
Uiten van je
Woede en verdriet
Echter tijd dat
Neem je niet
HEB VERTROUWEN
KLAAS (buurman overleden 12-06-12)
Hij die wel een
biertje drinken kon
is niet meer
Hij die wel een
biertje drinken kon
is nu voldaan
hij die wel een
biertje drinken kon
zal altijd.
Naast ons flesje
Heineken blijven staan
...
Ik ben er stil van...
Prachtige teksten paulus, en fantastische metaforen. Wat een talent!
in liefde.
hoe zou jij herinnerd
willen worden
als je er niet
meer was
vroeg hij zacht
hoe ik later
pas bedacht
dat wat hij me
had gegeven
een geschenk was
voor mijn leven
in Liefde
de stille dans
even
sloot ik mijn ogen
voor alles om mij heen
even
bleef ik onbewogen
wankelen op één been
even
volledig uit balans
zag ik de stille dans
geluidloos
en
bewegingsloos
verbonden
jij traande leven
op mijn ziel
toen ogen mochten spreken
nu teken ik de lijnen
op je hoofd
zo als beloofd
laat ik
die nooit in ons
verdwijnen
ga jij
eeuwig in mij mee
Terugblik
in de stilte van de echo
hoorde ik mijn woorden niet
in de stilte van de echo
klonk allen het groot verdriet
van de dagen en de uren
en de tijd, die snel verstreek
van de maanden en de jaren
waar geen mens nog naar omkeek
in de stilte van de echo
schreef ik zinnen in het blauw
bleef in het zwart nog langer kleven
in de stilte van de rouw
dag dood
ik voel je
steeds dichterbij
in mij
en ik tel
vier keer
de vingers
aan mijn hand
maar je naam
kan ik
niet keren
zoals jij
DooD
anatomie van het leven
we kunnen lucht
in harten pompen
een spier onder de riem
bekrompen
nieuwe kansen
geven
maar als alles
stil zou staan
zou jij dan voor
nieuw leven
gaan
pfff, zware kost paulus... maar wederom prachtig verwoord. Ik ben onder de indruk!
artsy
Laatste Wens
als ik gestorven ben
leg geen rozen op mijn graf
ze hebben recht op leven
al is het maar één dag
schrijf ook geen briefjes
ik lees ze toch niet meer
als sterven slapen is
zie ik he heus wel weer
je spoort niet
mijn handen krullen
als jij spreekt
jij ratelt als een slang
de bochten in 't gesprek
duren mij te lang
ik luister heel verveeld
naar hoe jij met je
vinger wijst
mijn mening raakt
verdeeld
ik ben geneigd
-je spoort niet-
maar als mij mond
zich openen wil
ben jij warempel
stil
dit zeg ik niet
ik zeg niet
wat ik vraag
ben bang
ik zeg niet
superbraaf
wat ik verlang
ik zeg niet
fluister
hou van mij
en als jij mij
niet hort
of ziet
zeg ik je
on-ver-stoord
DIT ZEG IK NIET
Betrapt
ik schrijf op wolken van papier
de waanzin uit mijn hoofd
en dans met groot plezier
de gekte tollend Rond
een pas naar rechts
een stap naar links
een buiging naar me zelf
steil voorover en weer terug
totdat ik iemands kuch herken
die vraagt of ik wel lekker ben
mooi
zwoel zijn de woorden die jij
tovert ui je zelfverzonnen hoed
het leven moet niet over rozen
of schoon jij dat voorstelt
in gevederde zinnen
die mij niets doen
stilzwijgend stem ik in
als de melodie ui uitdagend
Toefluisterd
Jij bent mooi
Zij aan zij
er lachen kinderen in het gras
mij,zij aan zij
zij liggen daar te zonnen
er is iets moois met mij
zij aan zij met mij in mei
liggend in het gras
zij zingen
en ik begreep nog niet
zat zij met mij
zij aan zij
zachtjes in her gras
mij laten weten
waarom ik bij hen was
Als je een voet op de andere oever zet
en het blijkt de hemel te zijn
Als je door een hand wordt aangeraakt
en het blijkt Gods hand te zijn
Als je dan muziek hoort
en het blijken engelen te zijn
Dan ben je niet heen-
maar naar huis gegaan
Erg mooi Paulus...ben er helemaal stil van😁
mooi hoor paul
ik kan alleen maar van die sint en piet gedichtjes
😛
dank je koffie
Snoeperd
ik had een doosje in mijn hart
vol snoepjes weg te geven
maar raakte lichtelijk verward
toen jij aan mij begon te eten
ik had veel beter moeten weten
dat snoepjes veel te zoet
te snel worden gegeten
als de smaak er niet toe doet
nu hou ik zorgvuldig
wat in mijn doosje lag
en deel alleen mijn snoepjes
met wie ik echt graag mag
hou me vast
hou me vast
hou me gewoon vast
laat me niet los
laat me los
laat me gewoon los
hou me niet vast
hou me vast
zodat ik leren kan
dat ik ook los kan
laat me los
zodat ik leren kan
dat ik ook houden kan
van jou
en mij
afscheid van haar lach
en dat je ogen lachen
dansen als een vlinder
die de lucht opnieuw verkent
zo heb ik je graag gekend
en dat je lach mijn hart
doet springen, vreugde
in mijn ziel mag zingen
zo heb ik je graag gekend
en dat de wereld zelfs
stil mag staan nu jij
als engel ons verlaat
ik heb je graag gekend
hoe ik je mis
ik zou de wereld kunnen dansen
harten sneller laten slaan
als jij nog bij mij was
niet ver van mij vandaan
ik zou de wereld echt bezingen
je handen bij mij dragen
een sprong zomaar gaan springen
als jij weer op kwam dagen
maar alles wat ik voel
is donker zonder jou
dat diepere gevoel
staat hier nu in de kou
dag lieve Bo.ne
tranen stromen in mijn hart
om dat wat ik verloren heb
ik raak erdoor verward
want heb je graag gekend
ik wieg mijn armen stil
de leegte voelt zo kil
ik heb je willen dragen
al kon je dat niet zien
ik koesterde een doosje
met daaromheen een strikje
dat had ik zo gekozen
voor ons uniek moment
al kon jij mij niets vragen
ik kan je wel uitleggen
dat wat ik wilde zeggen
in liefde werd gedragen
voor jou
mijn allerliefste zus
rust(ig) maar
in mijn hoofd breek ik rivieren
laat ze stromen door mijn hart
zal het leven met jou vieren
alsof jij nog bij mij was
in mijn ziel verschuif ik aarde
zodat jij meer ruimte vindt
zal ik sjansen naar de hemel
met je dansen als een kind
in mijn geest zal ik gedenken
zoals jij was er geen een
je voor eeuwig liefde schenken
net als jij aan iedereen
Wauw... raak
Stil...
Paulus
Wat mooi om te lezen.
😁 groetjes Bella
toen rozen mochten bloeien
jij was die bloem die bloeide
in mijn ogen
die groeide in haar kracht
vanbinnen was jij zacht
jij was die roos
al liet je doornen staan
toch wist ik al meteen
dat ik voor jou zou gaan
nu prijkt er in mijn vaas
geen roos noch bloem
en in mijn tuin groeien
er distels
die ik niet had gezien
was ik dan blind voor
wat jij zei
en moest jij gaan
omdat jouw sterven
op die dag
geen waarheid mocht
verstaan
paul bedenk je ze zelf of komen ze uit boekjes?😛
het zijn me eigen gedichten
Paulus
Ze zijn zo mooi, en ik denk recht uit jou hart.
Ik lees ze graag, bedankt hiervoor
Foto!!
Zo herleven we de momenten
die tastbaar werden vastgelegd
door een klik, voelbaar
zoals jij en ik daar zaten
in de zon genietend
omringd door zuivere natuur
we spraken niet
toch lachten we vrijuit
ontspannen in volkomenheid
van dat bijzondere moment
waar geen gedachten
vroegen
we enkel konden zijn
Moment
de late middagzon verschuift
even haar gedachte's die vloeiend
lopen in haar hoofd alsof zij
ze kan kneden
ze heeft ze willen vermijden
dat praten schept een band
de muur van wantrouwen
brokkelt af
terwijl ze zich ontspant
en haar emoties zich dompelen
in de woorden van een mens
houdt zij zichzelf vast
Toen Wanhoop sprak
ik ben te moe
om nog te leven
ook al is er even
zonlicht op mijn huid
die haalt er geen kanker uit
ik ben te moe
om steeds te sterven
zelfs mijn kist weegt
zwaarder dan gezond
verstand
want wie wil
mijn buitenkant
vanbinnen erven
met de dood
als onderpand
